سجاده ترنج و گل

گاهی تمام آنچه دل می‌خواهد، لحظه‌ای آرام برای گفت‌وگو با خداست.  
جانمازی که پیش رویت باز می‌شود، فقط یک پارچه نیست؛ تکه‌ای از آرامش است که تو را از هیاهوی روز جدا می‌کند.  

هر سجده روی آن، نجوايی صمیمی‌تر می‌شود و هر دعا رنگی از امید می‌گیرد.  
اگر قرار است دل به عبادت بسپاری، چه زیباتر که جایگاه راز و نیازت هم به همان اندازه دلنشین باشد.

Sometimes all the heart wants is a quiet moment to converse with God.
The soul that opens before you is not just a piece of cloth; it is a piece of peace that separates you from the hustle and bustle of the day.

Every prostration upon it, a whisper becomes more intimate, and every prayer takes on a color of hope.
If you are going to devote your heart to worship, how much more beautiful it is if the place of your secret and need is equally pleasant.